1924 թվականի հունվարի 9-ին ծնվել է հայազգի աշխարհահռչակ ռեժիսոր, սցենարիստ և արվեստագետ Սերգեյ Փարաջանովը: Այսօր լրանում է ռեժիսորի ծննդյան 100-ամյակը։ Նրա հեղինակած «Մոռացված նախնիների ստվերները և «Նռան գույնը» ֆիլմը հսկայական ներդրում են ունեցել համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայի զարգացման գործում: Armenia Today-ը Փարաջանովի հոբելյանի առթիվ մեկտեղել է նրա ամենավառ մեջբերումները, որոնք նկարագրում են նրա կյանքն ու ստեղծագործական յուրահատուկ ուղին։
«Ես ծաղիկներ նկարող խենթ ծերուկ եմ»
«Իմ դիրքում ես պետք է զերծ լինեմ ամեն ինչից և առաջին հերթին աղբից ու քաղքենիներից, որոնք ինձ կրծել են»
«Մենք երբեմն չափազանց շատ ենք ապավինում փորձի ուժին և մոռանում ենք, որ որոշ տեղեր պետք է որպես երիտասարդ մուտք գործենք՝ հրաժարվելով մեր սովորական աշխարհից։ Դա պետք է, որ որ ձեր ներկայությամբ չվերացնեք առարկան»
«Ես տեսել եմ, և սա ամենասարսափելին է... Ես հարավն ու Արևելքն եմ։ Կեղտոտը և մաքուրը»
«Իմ մեղքն այն է, որ, կարծես, ծնվել եմ։ Հետո տեսա ամպերը, գեղեցիկ մորս, սարերը, տաճարը, ծիածանների փայլը, և բոլորը՝ մանկության պատշգամբից։ Հետո քաղաքներ, քեզ ու քեզնից առաջ, հետո անփառք ու անփառք, անթագավորություն անվստահություն»
«Ամենասարսափելին գեղեցիկը բաց թողնելն է»
«Ես քիչ եմ նկարահանել ։ Իմ պահարաններում կա 23 չիրականացված սցենար։ Ինձ համար դժվար է։ Բայց դա ոչինչ է: Մենք մեզ հետ մեր մահվան մեջ կտանենք մեր մի մասնիկը, և դա կվերածվի առեղծվածի»
«Ես չեմ դիմանա վտարմանը՝ մանկությունից։ Ես ընդհանրապես դեմ եմ աքսորներին և հալածանքներին։ Իմ ուրվականներ․․․ Ես ձեզ հետ ավելի լավ եմ, քան նրանց հետ, ովքեր կենդանի են: Ես ձեզ ավելի շատ եմ սիրում, քան նրանք, ովքեր սիրում են ինձ»
«Ժամանակը մեծահոգի է և արդար։ Այն մաքրում է հիշողությունը, ազատում զրպարտություններից ու վիրավորանքներից, հարություն է տալիս մոռացվածներին, դատում անիրավների»
«Ես սիրով վրեժխնդիր կլինեմ աշխարհից»
«Ես այնքան գեղեցիկ եմ ապրել 50 տարի։ Սիրեց, զրուցեց, հիացավ․․․ Ինչ -որ բան գիտեր, քիչ բան արեց, բայց շատ բան սիրեց: Մարդկանց շատ էր սիրում և շատ պարտական նրանց։ Անհանդուրժող էր մոխրագույնի նկատմամբ։ Առավել նորաձև գույնը ժամանակի անհրաժեշտությունն է»
«Զվարճացեք լիարժեք չափով, ինչպես ես արեցի: Հիշելու շատ բան կա։ Հակառակ դեպքում ցավալի կլինի թե՛ ձեր, թե՛ ձեր կյանքի համար։ Եվ ինչ է կյանքը, եթե չկա սկզբունք և քմահաճույք»
