Մոսկվայի Օլիմպիական պողոտայի հայկական եկեղեցական համալիրի Սուրբ Խաչ եկեղեցում տեղի է ունեցել ռեժիսոր և հեռուստառադիոհաղորդավար Տիգրան Քեոսայանի վերջին հրաժեշտի արարողությունը, հայտնել է «ՌԻԱ Նովոստին»։
Ռեժիսորի մարմինը ծափահարությունների ներքո դուրս է բերվել եկեղեցուց, որի հրապարակում հարյուրավոր մարդիկ էին հավաքվել, այդ թվում՝ քաղաքական հայտնի գործիչներ, լրագրողներ, արվեստագետներ և Քեոսայանի ստեղծագործության երկրպագուներ։
Ծաղկեպսակներ են ուղարկել Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, նրա մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը և նրա ընտանիքը, Մոսկվայի մարզի նահանգապետ Անդրեյ Վորոբյովը, RT հեռուստաալիքը, «Ռոսիա սեգոդնյա» մեդիախումբը, «Օստանկինո» առևտրի կենտրոնը, Ռուսաստանի հայերի միության նախագահ Արա Աբրահամյանը և ուրիշներ։
Տիգրան Քեոսայանը ծնվել է 1966 թվականի հունվարի 4-ին Մոսկվայում՝ կինոարդյունաբերության հետ սերտորեն կապված ընտանիքում։ Ավարտել է Կինեմատոգրաֆիայի համառուսաստանյան պետական ինստիտուտի ռեժիսորական բաժինը։ Նա իր կինոդեբյուտը կատարել է 1992 թվականին՝ նկարահանվելով «Կատկա և շիզ» ֆիլմում։
1990-ականներին Քեոսայանը հիմնականում նկարահանել է Միխայիլ Շուֆուտինսկու, Լեոնիդ Ագուտինի, Իրինա Ալեգրովայի, Իգոր Սարուխանովի և Նատալյա Վետլիցկայայի տեսահոլովակները։
1997 թվականին թողարկվել է նրա «Խեղճ Սաշա» ֆիլմը, որը 1998 թվականին արժանացել է «Կինոտավր» մրցանակի՝ «Լավագույն դերասան» անվանակարգում և TEFI մրցանակի՝ «Լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։ 1999 թվականին Քեոսայանը նկարահանել է «Նախագահը և նրա թոռնուհին» ֆիլմը, որը 2001 թվականի «Կինոտավր» փառատոնում արժանացել է ժյուրիի հատուկ մրցանակի։ 2000 թվականին թողարկվել է «Արծաթե հովտի շուշան» քնարական կատակերգությունը, որն արժանացել է «Պատուհան դեպի Եվրոպա-2001» կինոփառատոնի մրցանակին։
2024 թվականին նրան շնորհվել է Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում։
Քեոսայանը մահացել էր սեպտեմբերի 26-ին։ Հունվարին ռեժիսորը կլինիկական մահ էր տարել և այդ ժամանակվանից գտնվում էր կոմայի մեջ։
