«Ուժեղ Հայաստան» դաշինքի առաջնորդ Սամվել Կարապետյանի միջազգային փաստաբան, Amsterdam & Partners LLP միջազգային իրավաբանական ընկերության հիմնադիր Ռոբերտ Ամստերդամը Washington Examiner-ում հրապարակված հոդվածում գրել է, որ Հայաստանում և մի շարք այլ երկրներում «ռուսական միջամտության» մասին մեղադրանքները վերածվել են քաղաքական ընդդիմախոսներին ճնշելու գործիքի։
Նա իր հոդվածում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գործողությունները ընդդիմության նկատմամբ համեմատել է Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկու քաղաքականության հետ՝ Ուկրաինայում։
Ամստերդամը նշել է, որ իր գործունեության ընթացքում քաղաքական ընդդիմախոսներին ճնշելու այդ մեխանիզմների է հանդիպել Ռուսաստանում, Վենեսուելայում, Թաիլանդում, Ուգանդայում և այլ երկրներում։
Նրա խոսքով՝ երբ կառավարությունը նպատակ է դնում ոչնչացնել իր ընդդիմախոսին՝ առանց քվեախցիկի մոտ կամ բաց բանավեճում նրան հաղթելու ժողովրդավարական գինը վճարելու, նա չի պայքարում նրա դեմ, այլ պարզապես փոխում է վերջինիս բնորոշումը։
«Անհատը կամ խումբը դադարում է լինել օրինական մրցակից և վերածվում է գործակալի, սպառնալիքի կամ մի օտար մարմնի, որը պետք է արտաքսվի: Կոնկրետ մեղադրանքն այդքան էական չէ, որքան դրա գործառույթը՝ հեռացնել հակառակորդին քաղաքական դաշտից և նրան ներկայացնել որպես դավաճան: Այսօր այդ մեղադրանքն ավելի ու ավելի հաճախ է հանդես գալիս իբր թե «ռուսական միջամտության» տեսքով»,- գրել է նա։
Այս համատեքստում, անդրադառնալով Հայաստանին՝ Ամստերդամը նշել է, որ խորհրդարանական վերջին ընտրություններն անցել են արտաքին միջամտության մասին անդադար մեղադրանքների ֆոնին, և այդ հայտարարությունները, նրա կարծիքով, վերածվել են քաղաքական զենքի։
Փաստաբանի գնահատմամբ՝ Երևանի և Կիևի քաղաքական գծերը «շատ ավելի նման են, քան շատերը կցանկանային խոստովանել»։ Նրա խոսքով՝ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հարձակումները օրինական քաղաքական ընդդիմության վրա «հայելային կերպով կրկնում են Ուկրաինայում նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկու օրոք տեղի ունեցող զարգացումները»։
Ամստերդամը նշել է, որ երկու դեպքում էլ օտարերկրյա ազդեցության մասին մեղադրանքները «հարմար գործիք դարձան այլախոհությունը լուսանցք մղելու համար»։ Որպես օրինակ՝ նա բերել է Ուկրաինական ուղղափառ եկեղեցու դեմ իրականացված գործողությունները՝ հիշեցնելով, որ հետագայում ուկրաինական դատարանը չեղարկել է պետության այն եզրակացությունը, որով եկեղեցին կապվում էր Մոսկվայի հետ, իսկ Ուկրաինայի ռազմական հետախուզության ղեկավար Կիրիլո Բուդանովը հայտարարել է, որ եկեղեցին հեռացրել է Մոսկվային վերաբերող բոլոր հիշատակումները։
Իրավաբանի խոսքով՝ սոցիալական ցանցերի պայմաններում մեղադրանքները շատ ավելի արագ են վերածվում ընդունված փաստերի, քան դատարանները հասցնում են քննել ապացույցները, և «մեղադրանքի և պատշաճ դատական գործընթացի միջև ընկած այդ անդունդում կործանվում են հեղինակություններ, կարիերաներ և ազատություններ»։
Ամստերդամը նաև քննադատել է Եվրամիությանը՝ նշելով, որ այն գնալով ավելի հանդուրժող է դառնում «ռուսական միջամտության» պիտակի կիրառման նկատմամբ՝ որպես իրավունքների սահմանափակման արդարացման միջոց։ Նրա խոսքով՝ «ժողովրդավարությունը տապալվում է հենց այն պաշտպանելու քողի ներքո», իսկ միջամտության մասին մեղադրանքը «դադարում է ախտորոշում լինելուց և վերածվում է ալիբիի նրանց համար, ովքեր ցանկանում են կառավարել առանց իրական ընդդիմության»։
«Ժողովրդավարության առողջությունը չի չափվում նրանով, թե ինչպես է այն վերաբերվում իր դաշնակիցներին, այլ այն իրավական երաշխիքներով ու պաշտպանությամբ, որոնք նա տրամադրում է իր ամենաանցանկալի ընդդիմախոսներին»,- եզրափակել է Ամստերդամը։
Հունիսի 7-ին անցկացված ընտրությունների վերջնական արդյունքներով 18 քաղաքական ուժերից ԱԺ է անցել «Քաղաքացիական պայմանագիրը» (64 մանդատ), «Ուժեղ Հայաստանը» (29 մանդատ), «Հայաստան» կուսակցությունների դաշինքը (12 մանդատ): 7 քաղաքական ուժ վիճարկել է ընտրությունների արդյունքները Սահմանադրական դատարանում․ մեծ մասը պահանջել է անվավեր ճանաչել ընտրությունների արդյունքները։
Կարդացեք նաև՝
Ի՞նչ խախտումներ են արձանագրվել ընտրատեղամասերում
