Երևանում Եվրոպական համայնքի 8-րդ գաթնաժողովին զուգահեռ ընթացող բողոքի ակցիա են կազմակերպել 44-օրյա պատերազմում անհետ կորած անձանց ծնողներ ու հարազատներ, որոնք պահանջում են ՀՀ իշխանություններից պատմել ճշմարտությունն իրենց զավակների մասին և խնդրում են եվրոպացի առաջնորդներին նպաստել նրանց վերադարձին։
Մայիսի 3-5-ն ընթացող ԵՔՀ 8-րդ և մայիսի 5-ին ՀՀ-ԵՄ գագաթնաժողովին մասնակցելու նպատակով Հայաստան են ժամանել 50 երկրի առաջնորդներ և միջազգային կազմակերպությունների բարձրաստիճան ներկայացուցիչներ:
Անհետ կորած զինծառայողների հարազատները հավաքվել են Կարեն Դեմիրճյանի անվան մարզահամերգային համալիրի հարևանությամբ, որտեղ անցկացվում է գագաթնաժողովը և կանգնել շենքի դիմաց՝ ձեռքերում պահելով «Դրսից ողջ եմ, ներսից՝ մահացած․ սպասում եմ որդուս» և «Հարգե՛ք մեր իմանալու իրավունքը» գրություններով պաստառներ:
Անհետ կորած զինծառայողներից մեկի ծնողը, ով չի ցանկացել ներկայանալ, Armenia Today-ին հայտնել է, որ ստացել են տարբեր հաղորդագրություններ իրենց զավակների ողջ լինելու մասին, սակայն Հայաստանի իշխանությունները լռում են այդ մասին։
«Մենք բռնում ենք փրփուրներից, ոչ մի հույս չունենք։ Իմ ֆրանսերենն օգնեց, որ ես գնամ ու օտարերկրացի երիտասարդին, որը երևի թիկնապահ է, խնդրեմ՝ օգնե՛ք գտնել մեր զավակներին։ Ուրիշ էլ ի՞նչ ասեմ․․․Մենք մաշել ենք դրանց շեմերը մեր ոտքերով, հասկանալի՞ է»,- պատմել է մայրերից մեկը։
Ծնողներից Ասյա Դանիելյանը նշել է, որ ճշմարտությունն իմանալու համար են հավաքվել ԵՄ-ն միավորող միջոցառման շրջանակում։
«Եթե նրանք ողջ են, թող հաստատեն ու հայրենադարձեն։ Եթե մահվան պսակի են արժանացել, յուրաքանչյուր ծնող իրավունք ունի իր որդուն հողին հանձնել։ Թող փոխանցեն, եթե Ադրբեջանում են։ Թեև մենք գիտենք, որ նրանք այնտեղ են, ողջ են»,- պարզաբանել է նա։
Դանիելյանի խոսքով՝ ոչ մի ծնող պարապ չի կարող նստել, նրանք ուսումնասիրում են տվյալները, պրպտում, գտնում տեղեկություններ։
Հաշվի առնելով հարցի նրբությունը՝ նա հրաժարվել է պարզաբանել, թե ի՞նչ խողովակներով են տեղեկանում, որ որդիները ողջ են։ Սակայն նշել է, որ ստեղծել են Անհետ կորածների համահայկական ասոցիացիա, որի անունից եռալեզու նամակ են պատրաստել եվրոպացի հյուրերին։
«Ուզում ենք ինչ-որ ձևով փոխանցել հասցեատերերին։ Նամակը ոչ մի քաղաքական բնույթ չի կրում։ Ընդամենը ուզում ենք մեր «միս ու արյունը»։ Դա մեր ապրումներն են, մեր սպասումը, ոնց ենք մենք ամեն դռան զանգից վեր թռչում, ամեն զանգից դող ընկնում, որ դա մեր երեխան է»,- նշել է նա։
Ստեփանակերտում և նրա հարակից շրջաններում հուղարկավորված զինծառայողների ծնողները նույնպես հավաքվել են միջոցառման անցկացման վայրում։ Նրանք պահանջում են արտաշիրիմում անել ու որդիների աճյունները տեղափոխել Հայաստան՝ վերահուղարկավորման։
«Հույս ունենք ԵՔՀ գագաթնաժողովի մասնակիցների ուշադրությանն արժանանալ։ Մեր որդիները հուղարկավորվել են ոչ վայել պայմաններում։ Մենք խուճապահար մազապուրծ եղած երեխաներին փրկելու համար տեղափոխվեցինք ՀՀ։ Մեզ ասացին, որ այդ զոհերը չեն մնա առանց գերեզմանի։ Խնդրում ենք, որպեսզի այդ հարցը չմնա չլուծված»,- նշել են նրանք։
Անունը հայտնել չցանկացած կինը նշել է՝ հաշվի առնելով Ադրբեջանի վերաբերմունքը հայկական սրբավայրերի նկատմամբ, չի բացառվում նմանատիպ վերաբերմունք նաև զինվորական գերեզմանների հանդեպ։
«Մեր հարազատների գերեզմաններն ադրբեջանցիների ոտքերի տակ են»,- հավելել է զոհվածի մայրը՝ ընդգծելով, որ ընտանիքները տարբեր երկրների ներկայացուցիչների աջակցության հույսն ունեն։
Armenia Today-ին Քննչական կոմիտեից 2025-ի հոկտեմբերին հայտնել էին, որ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետևանքով անհետ կորած է համարվում 191 մարդ՝ 172 զինծառայող և 19 քաղաքացիական անձ։
