Վախճանվել է Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած վերջին անձանցից մեկը՝ 112-ամյա Մերի Վարդանյանը, հայտնում է Zartonk Media-ն՝ հղում անելով նրա թոռնուհի Նատալի Վարդանյանին։
Վարդանյանը ծնվել է 1914 թվականի օգոստոսի 17-ին պատմական Կիլիկիայի Այնթապ քաղաքում՝ Մերի Ուզկուշյան անունով։ Նա լույս աշխարհ էր եկել Հայոց ցեղասպանությունից քիչ առաջ և մանկության տարիներին վերապրել էր Օսմանյան կայսրությունում հայերի դեմ իրականացված բռնությունների առաջին տարիները։
Ազգականի՝ բժիշկ Գարաբեդ Եսայանի ընտանիքի աջակցության շնորհիվ նրա ընտանիքը կարողացել էր խուսափել տեղահանությունից։ 1920-ականների սկզբին Ուզկուշյանների ընտանիքը հեռացել էր Այնթապից և տեղափոխվել Հալեպ՝ թողնելով տունն ու գրեթե ամբողջ ունեցվածքը։
Վարդանյանը սովորել էր Այնթապի Գրասիրաց հայկական դպրոցում, խոսել հայերեն, թուրքերեն, ավելի ուշ՝ նաև արաբերեն։ Նա տիրապետել է ձեռագործի, կարուձևի և Այնթապի գորգագործության հմտություններին, որոնք հետագայում օգնել են նրան ապրուստ վաստակել Հալեպում։
1935 թվականին ամուսնացել է Հովհաննես Վարդանյանի հետ, որը ծնունդով նույնպես Այնթապից էր, ջութակահար և կոմպոզիտոր։ Զույգն ունեցել է չորս որդի և երկու դուստր։ 1965 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել էր Բեյրութ, իսկ 1969 թվականին՝ ամուսնու մահից հետո, երբ Մերին 55 տարեկան էր, այլևս չի ամուսնացել։
1972 թվականին Վարդանյանը տեղափոխվել էր ԱՄՆ և հաստատվել Մասաչուսեթս նահանգի Ուոթերթաուն քաղաքում, որտեղ ապրել է 45 տարի։ ԱՄՆ-ում նա ակտիվորեն ներգրավված էր Ուոթերթաունի Սուրբ Հակոբ հայկական եկեղեցու կանանց միության աշխատանքներում, մասնակցել էր եկեղեցական ճաշերի և ամենամյա միջոցառումների կազմակերպմանը։
Նա երկար տարիներ մասնակցել է Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակի միջոցառումներին։ 2024 թվականի ապրիլին նրան մեծարել էին Մասաչուսեթսի նահանգային Կապիտոլիումում՝ հայկական համայնքի հիշողության պահպանման գործում ունեցած ներդրման համար։
Նա հաճախ ասել է, որ չի ցանկանում, որպեսզի մոռացվի ապրիլի 24-ը, իսկ իր երկարակեցությունը կապել է աշխատանքի և ամենօրյա աղոթքի հետ։ Վարդանյանն իր կյանքի վերջին տարիներն անցկացրել է Ջամեյկա Փլեյնի հայկական խնամքի և վերականգնողական կենտրոնում։
Նա մեծ ընտանիք է թողել սփյուռքում՝ երեխաներ, ավելի քան մեկ տասնյակ թոռներ և ծոռներ։ Zartonk Media-ն նրա մահը բնութագրել է որպես Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած վերջին վկաներից մեկի կորուստ։
Կարդացեք նաև՝
Ուրուգվայից մինչև ԱՄՆ. Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ուղին
