Դաժան կոտորածը համակարգային ատելության և մշտական անպատժելիության արդյունք էր, 1992 թվականի ապրիլի 10-ին Մարաղա հայկական գյուղում տեղի ունեցած կոտորածի տարելիցին հայտարարել է ՀՀ ԱԳՆ-ն։
Նախարարությունը շեշտել է, որ Հայաստանը շարունակում է հանձնառու լինել կայուն խաղաղությանը, որը պահանջում է թշնամական հռետորաբանությունից զերծ միջավայր և մարդասիրական հարցերի լուծում։ Ըստ նախարարության՝ «սպանվել էր ավելի քան 50 քաղաքացիական անձ, այդ թվում՝ 30 կին, իսկ 5000 բնակիչ բռնի տեղահանվել էր»։ Հարձակման ընթացքում «պատանդառվել էին 29 կին և 9 երեխա», իսկ «19 մարդու ճակատագիրը մինչ օրս անհայտ է մնում»։
Նախարարությունը նշել է, որ ողբերգությունը մեկուսացված միջադեպ չէր, այլ Սումգայիթում, Կիրովաբադում և Բաքվում հայ բնակչության դեմ ջարդերի հետևողական շարունակություն։ Արտաքին գործերի նախարարությունը շեշտել է, որ դա հաստատվում է նաև Human Rights Watch և Amnesty International միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունների զեկույցներով։
Արտաքին գործերի նախարարությունը հավելել է, որ զոհերի և անհետ կորածների հիշատակը հարգելը պահանջում է ոչ միայն խոսքեր, այլև իրական քայլեր՝ նման հանցագործությունների կրկնությունը կանխելու համար։
